• ioanna
  • Tuesday May 5th, 2020

Dimosio Sima

Dimosio Sima

Dimosio Sima was called , in the antiquity, the public necrotomy of the city of Athens , the place were the fine people were buried. The region that begins from Kerameikos and ends at the northwest of the ancient town , near Dipilo and the road towards Academia , is located the public signal. According to the Law, the dead of the wars, after they were cremated they were moved on the battles fields to be honored. Just like Pausanias informs us, here is the tomb of those that were killed in the battles, except from those that where killed in Marathona.

Today it is located between the road of plataion and Salaminas.

Pausanias, at his travelogue to Athens the 2nd century A. C., describes many details of the order tombs , that they were nearly like the ones that appear in the next image.

Δημόσιο Σήμα. Χωροθέτηση μνημείων κατά Παυσανία. Πηγή Γεωμυθική

On the Dimosio Sima’s way … the “epitafios’ of Periklis was broadcasted.

Θα αρχίσω λοιπόν από τους προγόνους πρώτα. Γιατί είναι δίκαιο και συνάμα ταιριαστό σε περίπτωση, όπως η σημερινή, να δίνεται σ‟ αυτούς η τιμή της θύμησης. Γιατί οι ίδιοι πάντα κατοικώντας τη χώρα, καθώς η μία γενιά διαδεχόταν την άλλη, μας την παρέδωσαν ελεύθερη μέχρι τώρα χάρη στην ανδρεία τους.”

Και διαφέρουμε από τους αντιπάλους μας και ως προς την πολεμική εκπαίδευση στα εξής σημεία. Και προσφέρουμε δηλαδή την πόλη μας ανοιχτή σ‟ όλους και σε καμιά περίπτωση με απελάσεις ξένων δεν εμποδίζουμε κανένα ή από ένα μάθημα ή από ένα θέαμα, το οποίο αν δεν κρυβόταν καλά και το έβλεπε κάποιος από τους εχθρούς θα μπορούσε να ωφεληθεί, γιατί εμείς έχουμε εμπιστοσύνη όχι τόσο στις πολεμικές προετοιμασίες και στις απάτες, όσο στην προσωπική μας ευψυχία την ώρα της μάχης.”

Και επειδή παρουσιάσαμε τη δύναμή μας με μεγάλες αποδείξεις και όχι βέβαια χωρίς μάρτυρες, και οι τωρινοί και οι μεταγενέστεροι θα μας θαυμάζουν, χωρίς να έχουμε καθόλου ανάγκη, ούτε από έναν Όμηρο για να μας υμνήσει, ούτε από κανέναν άλλον, ο οποίος με τα λόγια του θα δώσει μια πρόσκαιρη χαρά, την ιδέα όμως που θα σχηματιστεί για τα έργα μας θα έρθει ύστερα να τη βλάψει η αλήθεια, αλλά επειδή εξαναγκάσαμε κάθε θάλασσα και στεριά να ανοίξει πέρασμα στην τόλμη μας και ιδρύσαμε (στήσαμε) παντού αιώνια μνημεία για τις συμφορές και τις νίκες μας. Για μια τέτοια πόλη λοιπόν κι αυτοί εδώ πιστεύοντας ότι ήταν καθήκον τους να μη χαθεί, πολεμώντας γενναία σκοτώθηκαν, και από μας που μένουμε στη ζωή είναι φυσικό ο καθένας να θέλει να υποφέρει για χάρη της.”

With all that dynamic is all this place watered, from the fired up political speech of Periklis. A speech that is believed to be the most important and best political speech in the history of humanity. Kerameikos, Peiraios, iera odos, Plataion, Salaminos! It is our duty to find what the earth hides beneath our feet. Tombs of fine Athenians, heroes of wars, memorials , sanctuaries all over Iera Odo from the region of Kerameikos at the big philosophical school of Plato.


Dimosio Sima had a start at Kerameikos and in the beginning, there was the sanctuary of Aristis and Kallistis at the left side, and at the right one there was the shrine of Dionisioy Elefthereos that ended up at the entrance of the grove of Academia the altar of love.

First contact with the archeological space was at the 1870 from the director of the Hellenic Archeologic Company ST. Koumanoudi.

Later on at 1997, in the meantime of the tasks for the building of a small theater for the region , it revealed it was a part of a historical space at the road of Salamina 35. In between the findings there were 5 tomb monuments, ceramic art, vessels with beautiful drawings and many scenes of war and farewells.

Also, I need to mention that in 2010 the archeological founding were enriched with an majestic statue of a lion with 1.5 meters high and length 2 meters. Also they were found some scintilla of gold tat ensures us that there were buried people from fine families and important people of the era.

Also, the archaeological space is still not perceivable from the habitats because the utilization and the emergence of it is still not fully prepared. Its undervalued picture was followed by a positive try of the social organizations of the citadel with the purpose being to upgrade the archeological space. With not many results though.

The showing of the space needs all consuming from the Ministry of civil just as from the beltway management , in coordination with the Civil Society , at the frame of a whole program of the city renaissance. So what is needed is a program that with combine the showing of the archeological spaces with all the environmental upgrade, and also the participation of the habitats to some social crafts. “[..] Χωρίς να έχουμε καθόλου ανάγκη, ούτε από έναν Όμηρο για να μας υμνήσει, ούτε από κανέναν άλλον, ο οποίος με τα λόγια του θα δώσει μια πρόσκαιρη χαρά, η ιδέα, όμως, που θα σχηματιστεί για τα έργα μας (από επόμενες γενεές)  θα έρθει ύστερα να τη βλάψει η αλήθεια” (Απόσπασμα από τον Λόγο του Περικλή).

So all together with our friend Dimitris Theodosopoulos we walked a beautiful Sunday morning from Kerameikos to the Academia of Platona, following the steps of the Public Signal, we discovered an invisible city , we learned about the history of the place that we live and of the people that lived here before us and we had a dialogue with everything in it.

“Οι Αθηναίοι έχουν επίσης έξω από την πόλη, στους δήμους και κατά μήκος των οδών, σειρά θεών και ηρώων και τάφους ανδρών. Πολύ κοντά επίσης βρίσκεται η Ακαδημία, ο τόπος που κάποτε ανήκε σε ιδιώτη, ενώ στην εποχή μου είναι γυμνάσιο. Κατεβαίνοτας προς αυτήν συναντάς τον περίβολο της Άρτεμης και τα ξόανα της Αρίστης και της Καλλίστης, που όπως εγώ νομίζω συμφωνεί και το ποίημα του Πάμφω. Αυτά τα ονόματα είναι επικλήσεις της Άρτεμης, ενώ γνωρίζω και άλλα που λέγονται για αυτές, θα τα παραλείψω. Υπάρχει και μικρός ναός, μέσα στον οποίο φέρνουν το άγαλμα του Διονύσου του Ελευθερέα, που μεταφέρουν κάθε χρόνο σε καθορισμένες μέρες.” (Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησης)

“Σε αυτόν τον τόπο υπάρχουν αυτά τα ιερά, καθώς και οι τάφοι πρώτα του Θρασύβουλου, του γιου του Λύκου, άνδρα που θεωρείται ο γενναιότερος από τους εκλεκτούς Αθηναίους. […] Πρώτος είναι αυτός ο τάφος και κοντά σε αυτόν του Περικλή, του Χαβρία και του Φορμίωνα.” (Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησης)

“Υπάρχει επίσης τάφος προς τιμήν όλων των Αθηναίων που σκοτώθηκαν στις ναυμαχίες και στις μάχες στην ξηρά, εκτός από εκείνους που αγωνίστηκαν στον Μαραθώνα. … Πάνω σε αυτούς είναι τοποθετημένες στήλες, στις οποίες αναφέρονται τα ονόματά τους και ο δήμος καθενός.’ (Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησης)


Μπροστά στην είσοδο της Ακαδημίας υπάρχει βωμός του Ερώτα με επιγραφή που λέει ότι ο Χάρμος είναι ο πρώτος Αθηναίος που αφιερώνει στον Έρωτα. Ο βωμός του Αντέρωτα, όπως λέγεται, που βρίσκεται μέσα στην πόλη, λένε πως είναι αφιέρωμα των μετοίκων, γιατί ο Αθηναίος Μέλης για να ταπεινώσει τον μέτοικο Τιμαγόρα που ήταν ερωτευμένος μαζί του, τον πρόσταξε να ανεβεί στο ψηλότερο σημείο του βράχου και να γκρεμιστεί από εκεί. Ο Τιμαγόρας που και τη ζωή του δεν τη λογάριαζε και έτοιμος ήταν πάντα ότι κι αν του ζητούσε αυτό το παιδάριο να του κάνει το χατίρι, ανέβηκε και γκρεμίστηκε. Ο Μέλης όταν είδε ότι ο Τιμαγόρας ήταν νεκρός, μετάνιωσε τόσο ώστε γκρεμίστηκε και αυτός από τον ίδιο βράχο και σκοτώθηκε. Από τότε κρατά να πιστεύουν οι μέτοικοι, στον δαίμονα Αντέρωτα τον εκδικητή του Τιμαγόρα“. (Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησης)

Starting from the Place of Kerameikos , and after all the findings and the memory digging all the way of the Public Signal we were finally found at the dreamy place of the Academia were we walked the grave with its beautiful sanctuaries where we exchanged thoughts and feelings that were fed with mental nutrition that was collected all along our travelogue towards the big philosophical school of Plato.

«Είμαι Αθηναίος. Γεννήθηκα και ζω κάτω από υπέροχο, καταγάλανο, αττικό ουρανό, τον διαυγέστερο του κόσμου. 

Είμαι Αθηναίος πολίτης. Τιμώ την Παλλάδα, την Πολιούχο Παναγία Παρθένο Θεά Αθηνά. Βαθιά ριζωμένη στην καρδιά μου έχω πάντοτε την  όψη του Παρθενώνα Της. Με δάκρυα χαράς υποδέχομαι το άκουσμα της παρουσίας της. Την κραυγή της γλαύκης.

Σήμερα όμως θέλω να θυσιάσω στην Κυπρίδα. Θα πάω κάτω στον Κεραμεικό. Στο κάλλιστο προάστια, στον Επιτάφιο. Θα βαδίσω προς το Δίπυλο, την μεγάλη διπλή πύλη στα δυτικά των τειχών της πόλης, που χωρίζει τον Κεραμεικό στα δυο. Στον Έσω και στον Έξω Κεραμεικό. Θα βγω από το Δίπυλο. Θα ακολουθήσω για λίγο τον δρόμο προς την Ακαδημία, το Δημόσιον Σήμα, όπως λέγεται…»

Απόσπασμα από το Βιβλίο του Μ. Βερρέττα, Μέγα Εταιρικόν, Εκδόσεις Μ. Βερέττας, σ.17


@ The action is organised by #KedrosTravel

@ The original Article in Greek was written by Ioanna Gallou. The traslation of the article was made by Kedros Team


ΓΕΩΜΥΘΙΚΗ, https://geomythiki.blogspot.com/2017/11/blog-post_13.html#more




Ιστοχώρος του Υπουργείου Πολιτισμού, www.odysseus.culture.gr




Lost your password?

User registration is disabled for now. Contact site administrator.

Χρησιμοποιούμε Cookies για την καλύτερη περιήγησή σας.. Περισσότερα